Pelle Pince – z sąsiedzką wizytą po latach

Od niespełna dwóch lat mieszkam w Mád. Jest zatem niejako moim sąsiedzkim obowiązkiem, by odwiedzać okoliczne winiarnie, co też czynię z wielkim entuzjazmem. Gospodarstwo rodziny Pelle darzę jednakowoż szczególnym sentymentem – było to jedno z pierwszych miejsc, do którego się udałem po przeprowadzce, choć tutejsze wina poznałem już lata temu. Prowadzone przez László i Mariannę Pelle, jest otwarte praktycznie w każdy weekend w sezonie, a za obsługę odwiedzających odpowiada sam właściciel.

Nowoczesny gmach winiarni. (fot. własna)

Początki winiarni sięgają 2007 roku, gdy rodzina nabyła pierwsze uprawy. Od samego początku, przez kolejne kilkanaście lat za produkcję win odpowiedzialny był Dávid Szarka, który kilka lat temu postanowił całkowicie poświęcić się swojemu gospodarstwu. Współcześnie powierzchnia nasadzeń wynosi 4,9 ha, prowadzone są w sposób organiczny, i znajdują się one w siedliskach Szent Tamás, Betsek, Király, Újhegy, Sarkad oraz Danczka. Rocznie powstaje tu około 15-20 tysięcy butelek wina, a za stronę enologiczną odpowiada teraz młody winiarz, Máté Tóth. Istotnym profilem działalności jest produkcja win musujących, także na zlecenie, dla innych, okolicznych winiarni. Pelle Pince jest także członkiem-założycielem lokalnego stowarzyszenia producentów – Mádi Kör, zaś László Pelle od lata pełni funkcję przewodniczącego kuratorium Uniwersytetu Tokajskiego. Podczas degustacji spróbowaliśmy aż ośmiu win z dość szerokiego portfolio producenta.

Smaczny, klasyczny tokajski mus. (fot. własna)

Pierwszym z win było Pelle Tokaji Pezsgő Brut Nature 2020. To rocznikowy musiak, pochodzący z gron zebranych z siedliska Király, dojrzewający przez 36 miesięcy na osadzie. Posiada blado słomkową barwę. W nosie na wskroś tokajskie – pachnie mokrą skałą, zielonym jabłkiem, gruszką, cytryną oraz brioszką. Usta są całkowicie wytrawne, średnio zbudowane, z wysoką kwasowością, jedwabiście gładkim musowaniem, nutami zielonego jabłka, gruszki, cytryny, limonki, brioszki i słoną mineralnością. Finisz jest średniodługi. Smaczny, ale dość wymagający w odbiorze mus. Ocena: **** (90/100 pkt). Cena: 8400 HUF (101,50 PLN).

Tokajska odpowiedź na prosecco. (fot. własna)

Pelle Frizzi 2025 jest winem musującym, powstającym metodą saturacji CO2. Powstało z gron hárslevelű (95%) i sárgamuskotály (5%) pochodzących z siedliska Danczka. Cechuje je bladozielona barwa. Nos jest dość prosty, zdominowany przez aromaty kwiatów lipy, suszonych brzoskwiń, żółtego jabłka. W ustach jest lekko zbudowane, półwytrawne, z świetną kwasowością, niskim alkoholem, nutami zielonego i żółtego jabłka, gruszki, suszonych owoców oraz delikatną słonością. Finisz jest średniodługi. Nieskomplikowana, lekko musująca, soczysta biel. Ocena: *** (85/100 pkt). Cena: 4200 HUF (51 PLN).

Wzorcowy, podstawowy furmint. (fot. własna)

Pelle Furmint 2025 to podstawowe wino winiarni, pochodzące z różnych parceli producenta. 1/3 wina fermentowało i dojrzewało w dębowych beczkach, pozostała część powstała w zbiornikach ze stali nierdzewnej. Mieni się blado słomkową barwą. Pachnie brzoskwinią, gruszką, zielonym jabłkiem oraz wanilią. Usta są średnio zbudowane, wytrawne, z delikatnym cukrem resztkowym, świetną kwasowością, średnim alkoholem, nutami zielonego jabłka, gruszki, cytryny, słoną mineralnością oraz wanilią. Finisz średniodługi. Jak na okno wystawowe producenta przystało, mamy tu wszystko – koncentrację, mineralność, wielowymiarowość i to w przystępnej cenie. Ocena: **** (90/100 pkt). Cena: 4400 HUF (53 PLN).

Niezwykle smaczny, wytrawny muszkat. (fot. własna)

Pelle Sárgamuskotály 2025 to pierwsze wytrawne wino z tej odmiany w ofercie producenta. Fermentowało i dojrzewało w zbiornikach ze stali nierdzewnej. Posiada bladozieloną barwę. Nos kusi aromatami muszkata, winogron, róży oraz cytrusów. W ustach jest wytrawne, lekko zbudowane, z wyraźnie zaznaczoną kwasowością, niskim alkoholem, nutami winogron, róży, cytryny, grapefruita oraz delikatnie zaznaczoną mineralnością. Finisz jest średniodługi. Jeden z najciekawszych wytrawnych muszkatów ostatnich lat w Tokaju. Ocena: ***/**** (89/100 pkt). Cena: 4400 HUF (53 PLN).

Jeszcze bez etykiety, ale już w świetnej formie. (fot. własna)

Pelle Király Furmint 2025 podniosło poprzeczkę jeszcze wyżej. Mowa bowiem o selekcji z pojedynczego siedliska, zaś samo wino dojrzewało w dębowej beczce. Charakteryzuje je bladozielona barwa. W nosie znajdziemy aromaty żółtych gruszek, jabłek, wanilii, przypraw korzennych. Usta są dość dobrze zbudowane, z świetną kwasowością, kremową teksturą, umiarkowanym alkoholem, nutami moreli, gruszek, żółtego jabłka, słoną, krzemową mineralnością oraz waniliowym posmakiem. Finisz długi. Harmonijne, złożone, soczyste wino. Ocena: **** (92/100 pkt). Cena: 7900 HUF (95,50 PLN).

Słodki kupaż z późnego zbioru. (fot. własna)

Pelle Zsófia Cuvée 2025 to pierwsze i podstawowe słodkie wino z portfolio producenta. To kupaż furminta, hárslevelű i sárgamuskotály z gron pochodzących z kilku parceli, dojrzewający w zbiornikach ze stali, oraz częściowo w dębowych beczkach. Mieni się bladozieloną barwą. Pachnie muszkatem, winogronami, różą, morelami i miodem. W ustach jest słodkie (113 g/l cukru), średnio zbudowane, z wysoką kwasowością, niskim alkoholem, nutami muszkatu, miodu, pigwy, suszonych moreli, róży oraz grapefruita. Finisz długi. Hedonistyczna, świetnie zbalansowana biel z późnych zbiorów. Ocena: **** (92/100 pkt). Cena: 6400 HUF (77,50 PLN).

Skoncentrowane, hedonistyczne szamorodni. (fot. własna)

Pelle Édes Tokaji Szamorodni 2024 jest kolejnym świetnym, słodkim winem producenta. Powstało ze znacznym udziałem zbotrytyzowanych gron, o czym świadczą m.in. parametry (147 g/l cukru resztkowego), zaś dojrzewało przez pół roku w dębowej beczce. Cechuje je średnio głęboka, złota barwa. Nos kusi aromatami moreli, brzoskwini, miodu, pigwy, botrytisu. Usta są skoncentrowane, średnio zbudowane, a wysoką słodycz doskonale balansuje świeża kwasowość. Sporo tu soczystego owocu spod znaku moreli, pigwy, brzoskwini, żółtego jabłka, uzupełnionych nutami miodu, botrytisu, wanilii. Finisz jest niesamowicie długi. Mistrzowska, skoncentrowana słodycz z trudnego rocznika. Ocena: ****/***** (93/100 pkt). Cena: 9900 HUF (119,50 PLN).

Wspaniałe aszú – doskonałe zwieńczenie wieczoru. (fot. własna)

Pelle 6 Puttonyos Tokaji Aszú 2019 doskonale nadało się na zwieńczenie wieczoru. Jest to kupaż furminta i hárslevelű z różnych parceli, fermentujący i dojrzewający w dębowych beczkach przez 18 miesięcy. Posiada głęboką, złotą barwę. Pachnie morelami, brzoskwiniami, miodem, rodzynkami, suszonymi śliwkami, botrytisem. W ustach dobrze zbudowane, skoncentrowane, z wysoką słodyczą (172 g/l cukru resztkowego), świetną kwasowością, z soczystym owocem spod znaku moreli, brzoskwini, pigwy, cytrusów, ale znajdziemy tu też nuty miodu, botrytisu i szczyptę mineralności. Finisz jest bardzo długi. Złożone, wielowymiarowe, harmonijne aszú, z olbrzymim potencjałem dojrzewania. Ocena: ***** (94/100 pkt). Cena: 24500 HUF (296,50 PLN).

Właściciel wśród beczek z nowym rocznikiem. (fot. własna)

Niespełna dwie dekady od założenia, winiarnia Pelle Pince pozostaje jednym z najbardziej stabilnych jakościowo producentów regionu. Ich podstawowy furmint co roku stanowi czołówkę swojej kategorii cenowej, zaś spoglądając dalej w portfolio znajdujemy świetne butelki na każdym poziomie cenowym. Właściciele z wielką chęcią witają Polaków, zaś sam László dobrze komunikuje się w naszym języku – lata spędzone w Polsce nie poszły na marne. Zatem jeśli chcecie spróbować smacznych, autentycznych tokajskich win – tego adresu nie możecie przegapić.

W winiarni degustowałem na zaproszenie producenta.

Zoltán Demeter 30|60 – wielki jubileusz tokajskiego wizjonera

Perfekcjonizm to ciężka choroba – rzekł Zoltán Demeter, gdy po półtoragodzinnej przemowie przystępowaliśmy do jubileuszowej degustacji jego win. Żywa legenda regionu oprowadziła odwiedzających po gmachu winiarni i winoteki, opowiadając przy okazji ważniejsze momenty i decyzje swej kilkudziesięcioletniej kariery zawodowej. Przyczynkiem do refleksji były dwie okrągłe rocznice – 60-te urodziny Zoltána, oraz 30 lat działalności jego rodzinnej winiarni. Pomimo trudnych początków, udało się dotrzeć do punktu, w którym jego dziedzictwo wyraźnie zaznacza się na winiarskiej mapie Tokaju – nie tylko w formie wybitnych win, ale też ekskluzywnej winoteki – jedynego takiego miejsca w całym regionie.

Odrestaurowany budynek winoteki. (fot. własna)

Historia Zoltána Demetera zaczyna się w 1966 roku w Sátoraljaújhely. Urodził się w rodzinie, która nie miała tradycji winiarskich, acz jego ojciec wówczas nabył 0,3 hektara winnicy na zboczach wzgórza górującego nad miastem, w parceli Boda. Zebrane tam grona sprzedawał w formie moszczu do Tokajskiego Kombinatu Winiarskiego, uzupełniając skromną pensję ślusarza. Syn od najmłodszych lat uczestniczył w pracach w winnicy, a w wieku 20 lat rozpoczął studia enologiczne na Uniwersytecie Rolniczym w Budapeszcie. Po ich ukończeniu ruszył w świat – pracował w Stanach Zjednoczonych, uczył się w Dijon i Londynie, zaś w 1993 roku powrócił w rodzinne strony.

Perfekcja w każdym detalu. (fot. własna)

Pierwsze kroki zawodowe stawiał w Tokaj-Hétszőlő, skąd po trzech latach trafił do winiarni Gróf Degenfeld, którą kilka lat później zamienił na Királyudvar. To tam, wraz z Istvánem Szepsym i László Alkonyim był świadkiem powstania furminta z parceli Úrágya, który zmienił postrzeganie wytrawnych win z Regionu Tokajskiego. W międzyczasie w 1996 założył własną winiarnię, zaś w 2007 roku jako pierwszy został nagrodzony tytułem Winiarza Winiarzy. Dziś gospodaruje na 7 hektarach w 9 parcelach, z których powstaje rocznie około 15 tysięcy butelek wina. Zwieńczeniem dzieła jest otwarta pod koniec 2024 roku winoteka, dzięki czemu w komfortowych warunkach można nabyć, i spróbować jego win przez cały rok. Tam też spróbowaliśmy 9 win z szerokiego portfolio producenta.

Mus z głębią najlepszych szampanów. (fot. własna)

Demeter Zoltán Tokaji Pezsgő Extra Brut 2017 to długodojrzewający musiak powstały z owoców gron furminta, pochodzących z siedliska Újhegy we wsi Rátka. Wino zostało zdegorżowane 60 miesięcy po zabutelkowaniu. Posiada bladozieloną barwę. Nos jest typowy dla furminta: jest tu zielone jabłko, gruszka, cytryna, trochę brioszki i delikatna mineralność. W ustach średnio zbudowane, wytrawne, z delikatnym, gładkim musem, średnim alkoholem, cytryny, zielonego jabłka, gruszki i słoną mineralnością. Finisz jest długi. Soczysty, słony, pięknie dojrzewający mus. Ocena: **** (92/100 pkt). Cena: 43000 HUF (517,50 PLN).

Zoltán – jednoosobowa orkiestra. (fot. własna)

Demeter Zoltán LeVin 2025 to nowy projekt Zoltána, zapowiadane jako druga etykieta winiarni, z odbiegającą od klasycznej formy szatą graficzną, na której znajdzie się motyw psa – niegdysiejszego ulubieńca rodziny. Jest to kupaż z trzech głównych odmian pochodzących z różnych parceli, fermentowało i dojrzewało w zbiornikach ze stali nierdzewnej. Cechuje je bladozielona barwa. Pachnie brzoskwinią, gruszką, cytrusami, znajdziemy też delikatny aromat trawy. Usta są wytrawne, średnio zbudowane, z świetną kwasowością, delikatnym cukrem resztkowym, nutami zielonego jabłka, gruszki, moreli, lekką słonością i ziołowością. Finisz jest średniodługi. Proste, smaczne, soczyste wino. Ocena: ***/**** (89/100 pkt). Cena: 5200 HUF (62,50 PLN).

Burgundski w stylu furmint. (fot. własna)

Demeter Zoltán Tokaji Furmint 2024 jest jednym z trzech przedstawicieli drugiego stopnia piramidy jakościowej winiarni. Mowa tu bowiem o winie z pojedynczej odmiany – w tym przypadku furminta, acz pochodzącego z różnych parcel (Holdvölgy i Újhegy), fermentującego i dojrzewającego w stalowych zbiornikach.  Mieni się bladozieloną barwą. Nos kusi aromatami zielonego jabłka, brzoskwini, cytryny oraz krzemową mineralnością. W ustach średnio zbudowane, z kremową teksturą, średniowysoką kwasowością, delikatną słodyczą, dobrze zintegrowanym alkoholem (14%), oraz nutami brzoskwini, żółtej gruszki, żółtego jabłka, lekką goryczką i delikatną słonością. Finisz średniodługi. Elegancki, wyważony, „burgundzki” w stylu furmint. Ocena: **** (91/100 pkt). Cena: 8200 HUF (98,50 PLN).

Soczysta, owocowa biel. (fot. własna)

Demeter Zoltán Kakas Furmint 2024 należy do szczytu piramidy jakościowej wytrawnych win producenta. Grona pochodzą z pojedynczej, tarasowej uprawy, z 50-letnich krzewów, zaś wino fermentowało i dojrzewało w zbiorniku ze stali nierdzewnej. Posiada bladozieloną barwę. Pachnie brzoskwinią, polnymi ziołami, białymi kwiatami i limonką. Usta są wytrawne, średnio zbudowane, z średniowysoką kwasowością, średnim alkoholem, nutami żółtych jabłek, gruszek, brzoskwini, grapefruita, limonki, jak i słonym, mineralnym posmakiem. Finisz długi. Zrównoważone, świeże, młode wino, ze sporym potencjałem dojrzewania. Ocena: **** (92/100 pkt). Cena: 9800 HUF (117,50 PLN)

Mistrzowska interpretacja furminta. (fot. własna)

Demeter Zoltán Boda Furmint 2025 było jednym z najbardziej oczekiwanych win degustacji. Kilka tygodni wcześniej zostało ocenione na 97 punktów przez ekspertów Jamesa Sucklinga. Powstało z owoców starych, 100-letnich krzewów furminta z pojedynczej parceli z Sátoraljaújhely. Wino fermentowało i dojrzewało w akacjowej beczce. Charakteryzuje je bladozielona barwa. W nosie dominują aromaty białych kwiatów, mokrej skały, cytryny, gruszki i wanilii. W ustach jest wytrawne, skoncentrowane, z wysoką kwasowością, z średnim ciałem, kremową teksturą, nutami brzoskwini, mirabelki, żółtej gruszki, cytryny oraz słonym akcentem. Finisz długi. Szeroka, soczysta, wybitna biel. Ocena: ****/***** (94/100 pkt). Cena: 24500 HUF (293,50 PLN).

Dojrzałe hárslevelű z winnic nad Tokajem. (fot. własna)

Demeter Zoltán Szerelmi Hárslevelű 2008 to dojrzała biel, do powstania której użyto gron ze starych krzewów z stromego siedliska położonego nad Tokajem. Wiek widać już po barwie – głęboko złotej. Nos również wskazuje na upływ czasu. Znajdziemy tu naftę, jest też mokra skała, syrop kukurydziany, miód, wanilia i szczypta kiszonej cytryny. W smaku zaskakująco świeże – dzięki świetnej kwasowości delikatnej słodyczy z cukru resztkowego, o oleistej teksturze, z dobrze wkomponowanym alkoholu, z nutami suszonych śliwek, kiszonych cytryn, miodu, mokrej skały, skóry i przypraw korzennych. Już po szczycie, ale wciąż pokazuje potencjał świetnego siedliska. Ocena: ***/**** (89/100 pkt). Niedostępne w sprzedaży.

Co jak co, ale opowiadać to on potrafi… (fot. własna)

Jako pierwsza spośród słodyczy do kieliszków trafiło Demeter Zoltán Szamorodni Anett 2025. Jest to jedno z dwóch win tej kategorii, w tym przypadku mamy kupaż furminta, hárslevelű i sárgamuskotály. Dojrzewało pół roku w dębowych beczkach. Posiada jasną, złotą barwę. Nos kusi aromatami moreli, winogron, czarnego bzu, róży, grapefruita oraz miodu. W ustach średnio zbudowane, słodkie (155 g/l cukru resztkowego), z średniowysoką kwasowością, nutami miodu, winogron, grapefruita, moreli, róży, czarnego bzu, rodzynek i długim finiszem. Skoncentrowane, złożone, ale bardzo jeszcze młode i nie do końca ułożone. Spory potencjał. Ocena: **** (93/100 pkt). Cena: 25000 HUF (300 PLN).

Piękna, dojrzała słodycz. (fot. własna)

Demeter Zoltán Furmint 2000 przeniósł nas w czasie do poprzedniego stulecia. Grona użyte do produkcji pochodzą z parcel Veres i Lapis. Cechuje je bursztynowa barwa. Pachnie karmelem, przypalanym brązowym cukrem, rodzynkami, suszonymi śliwkami, miodem, figami. Usta są średnio zbudowane, słodkie (115 g/l cukru resztkowego), z średnią kwasowością, dobrze zintegrowanym alkoholem, nutami rodzynek, suszonych fig, suszonych śliwek i moreli, miodu, kawy oraz herbat. Finisz średniodługi. Ćwierć dekady w butelce, wciąż w przyzwoitej formie. Ocena: **** (90/100 pkt). Niedostępne w sprzedaży.

Eteryczne, niemalże doskonałe aszú. (fot. własna)

Zwieńczeniem wieczoru była Demeter Zoltán Tokaji Aszú Boda 2021. Powstało w wyjątkowych okolicznościach – z starych krzewów, które nabył jeszcze ojciec Zoltána. Latem tego roku zmarła jego matka, zaś jesienią grona pokryły się szlachetną pleśnią. Nie byłoby to możliwe bez pomocy os, które zaczęły nadgryzać grube skórki owoców, ułatwiając działanie botrytisu. Z zebranego surowca powstało około 80 litrów aszú, które po obowiązkowym dojrzewaniu w beczce trafiło do 53 butelek magnum. Wino posiada jasną, złotą barwę. Jego zapach jest intensywny, a znajdziemy w nim całką kawalkadę owoców: moreli, brzoskwini, pigwy, gruszki, mandarynki oraz wanilii. W ustach dość dobrze zbudowane, z potężną słodyczą (205 g/l cukru resztkowego), świetną kwasowością, kremową teksturą, soczystym owocem spod znaku moreli, pigwy, gruszki, mandarynki, a także miodu, i słoną nutą mineralną. Finisz nieskończenie długi. Precyzyjna robota, wielowarstwowa tekstura, dotyk geniuszu. Ocena: ***** (96/100 pkt). Cena: 795000 HUF (9532,50 PLN).

Legenda ciągle żywa. (fot. własna)

Trzydzieści lat to w skali ludzkiego życia szmat czasu, acz zaledwie krótki odcinek w historii regionu winiarskiego. Szczególnie dziś, w czasie łatwego, taniego konsumpcjonizmu Tokaj potrzebuje wizjonerów, którzy pozwolą mu odnaleźć własne miejsce na winiarskiej mapie świata. Pora przestać wzdychać do pięknej przeszłości, bo ona w niewielkim stopniu interesuje współczesnych winopijców. Tylko ciężka praca i realne cele pomogą regionowi stanąć na nogi. Zoltán Demeter swoje już zrobił. Pozostaje mu doszlifowywać diamencik, który wydobywał przez ostatnie trzy dekady. Niech lśni jeszcze jaśniejszym blaskiem! Przyszłość rysuje się w jasnych barwach.

W jubileuszowej degustacji brałem udział na koszt własny. Niektóre wina producenta są dostępne w Polsce w ofercie importera Rafa Wino, resztę znajdziecie u producenta.

Madirazza Vina – mistrzowie plavaca z Potomje

Zachwyt to pierwsze wrażenie, które towarzyszy mi, podobnie jak i wielu innym podróżnym, podczas przejazdu przez Pelješki most – prawdziwą perełkę infrastruktury, wzniesioną w latach 2019-21, by połączyć rozdzielone przez ponad trzy stulecia dwie części Chorwacji. Po drugiej stronie czeka już półwysep Pelješac – nie tylko baza naszych tegorocznych wakacji, ale też jedno z najważniejszych miejsc uprawy winorośli i produkcji wina w południowej części Dalmacji.

Winnice w siedlisku Dingač. (fot. własna)

Położony jest on stosunkowo daleko od granic naszego kraju, a mimo to cieszy się wśród Polaków (I nie tylko) rosnącą popularnością, zarówno ze względu na piękno krajobrazu, gościnność mieszkańców, ale też reklamę, którą robi mu swoją obecnością przebywający tu rokrocznie Robert Makłowicz. Obok turystyki najważniejszą gałęzią gospodarki jest tu rolnictwo – głównie w postaci uprawy drzew oliwnych oraz krzewów winorośli, a także powstających z nich produktów – oliwy i (a jakże!) wina. Powstaje ono niemalże wszędzie, ale najwięcej w granicach Potomja, gdzie odwiedzamy uznaną winiarnię – Vina Madirazza.

Siedziba winiarni i enoteki. (fot. własna)

Potomje to niewielka, licząca zaledwie dwieście dusz wioska położona w kotlinie leżącej w centralnej części półwyspu. Od morza oddziela ją pasmo Dingač, którego południowy stok stanowi najbardziej znane, legendarne siedlisko, porośnięte krzewami odmiany plavac mali. Maleńka osada jest siedzibą kilkunastu winiarni, konoby i stacji benzynowej. Życie płynie tu spokojnie, zaś wszechobecny dźwięk cykad przerywa odgłos silników aut pędzących w stronę Orebicia lub Stonu. Większość odwiedzających przyciąga wino – i jednym z pierwszych miejsc, do których trafia, jest położona przy głównej drodze winiarnia Madirazza.

Enoteka oferuje szerokie portfolio win. (fot. własna)

Jej początki sięgają 1989 roku, gdy Ante Madirazza, kierownik spółdzielni winiarskiej w Potomje postanowił otworzyć własny biznes. W 1991 roku wzniósł gmach winiarni i zaczął skupować winnice. W ciągu niespełna powierzchnia nasadzeń rozrosła się do 20 hektarów, m.in. w stanowiskach Dingač i Postup, a roczna produkcja do 200-250 tysięcy butelek wina. Jednocześnie rodzina Madirazzów podjęła współpracę z innymi miejscowymi winogrodnikami, od których skupuje grona z kolejnych kilkunastu hektarów. Podczas pandemii Covid-19 otworzono nowy gmach winiarni i salę degustacyjną, w której w komfortowych warunkach można spróbować szerokiej oferty tutejszych win. Powstają one z lokalnych, odmian: plavac mali, pošip, maraština, grk, malvasia dubrovačka, kuč.

Klasyczny, nadmorski pošip. (fot. własna)

Ze względu na ograniczenia czasowe dane mi było spróbować tylko kilku butelek z portfolio producenta, szczególną uwagę zwracając na ich czołowe wina – Dingače. Jako pierwszy do kieliszka trafił Madirazza Pošip 2025. Jest to podstawowe wino z tej odmiany, fermentujące i dojrzewające w zbiornikach ze stali nierdzewnej. Posiada bladozłotą barwę. Nos jest średnio-intensywny, z aromatami brzoskwini, melona, gruszki, cytrusów i miodu. W ustach wytrawne, średnio zbudowane, z średniowysoką kwasowością, umiarkowanym alkoholem, nutami melona, zielonego jabłka, brzoskwini, miodu, oraz wyraźnie zaznaczoną słonością. Finisz średnio-długi. Solidna, smaczna biel, idealny towarzysz do potraw z ryb i owoców morza. Ocena: ***/**** (89/100 pkt). Cena: 15 EUR (65 PLN).

Solidna biel z nutą owoców egzotycznych. (fot. własna)

Madirazza Pošip Garbinada 5bf 2025 powstało z tej samej odmiany acz innych parceli i w nieco innej aromatyce. Podobnie jak poprzednik fermentowało i dojrzewało w zbiornikach ze stali nierdzewnej. Cechuje je bladozłota barwa. Pachnie gruszką, melonem, miodem, limonką oraz cytryną. W ustach wytrawne, średnio zbudowane, z średnią kwasowością, nutami miodu, gruszki, melona, limonki oraz lekką goryczką. Finisz średnio-długi. Nieco mniej złożone, długie, ale przyzwoite wino. Ocena: *** (85/100 pkt). Cena: 16 EUR (69 PLN).

Podstawowy, smaczny Dingač. (fot. własna)

Madirazza Dingač 2018 to jedna z flagowych etykiet producenta. Grona pochodzą z krzewów rosnących na stromych zboczach stanowiska Dingač. Wino dojrzewało przez rok w dębowych beczkach, a następnie kolejne 8 miesięcy przed trafieniem na rynek. Mieni się ciemno-rubinową barwą. W nosie wyczujemy aromaty wiśni, dymu wędzalniczego, jeżyn, suszonych śliwek, dżemu, czekolady oraz drewna. Charakteryzuje je spore ciało, spora tanina, wysoki alkohol oraz średnia kwasowość, a także nuty wiśni, jeżyn, drewna, dżemu śliwkowego, gorzkiej czekolady. Finisz długi. Złożona, potężna czerwień, której brakuje jednak nieco równowagi. Ocena: ***/**** (89/100 pkt). Cena: 18 EUR (78 PLN).

Długodojrzewająca, wybitna czerwień. (fot. własna)

Madirazza Grande Madirazza Dingač Riserva 2013 prezentuje zupełnie inny poziom jakościowy. Powstało z gron starych krzewów rosnących na najbardziej stromych częściach stanowiska Dingač i dojrzewało przez osiem lat w dębowych beczkach. Posiada ciemną, purpurową barwę. Nos kusi aromatami wiśni, czereśni, gorzkiej czekolady, dżemu śliwkowego, octu balsamicznego i drewna. Usta są aksamicznie gładkie, dobrze zbudowane, z miękką taniną, świetną kwasowością, wysokim, ale nie wystającym alkoholem, oraz nutami wiśni, suszonej śliwki, gorzkiej czekolady, tytoniu, octu balsamicznego oraz mokrej ziemi. Finisz niezwykle długi. Skoncentrowane, złożone, soczyste wino, które pomimo swego wieku wciąż posiada spory potencjał dojrzewania. Ocena: **** (92/100 pkt). Cena: 29 EUR (125,50 PLN).

Selekcja najlepszych gron z siedliska Dingač. (fot. własna)

Madirazza Dingač Selection 2015 to kolejne świetne, czerwone wino z stanowiska Dingač, dojrzewające przez kilka lat w dębowych beczkach (dokładnej długości nie udało mi się ustalić). Cechuje je ciemno-rubinowa barwa. W nosie nieco świeższe od poprzednika – sporo tu nut świeżych wiśni, czereśni, jest też trochę dżemu śliwkowego, dymu, wanilii i gorzkiej czekolady. W ustach dobrze zbudowane, z świetną kwasowością, wysokim alkoholem, miękką taniną, nutami wiśni, czereśni, śliwek, szczyptą czarnego pieprzu, skóry i mokrej ziemi, oraz gorzkiej czekolady. Finisz długi. Świeża, owocowa, jedwabiście gładka czerwień. Ocena: **** (91/100 pt). Cena: 31 EUR (134 PLN).

Kolejna niezwykle udana czerwień. (fot. własna)

Jako ostatnie spróbowałem Madirazza Dingač Tramontana 9bf 2015. Podobnie jak w przypadku poprzednika spędziło kilka lat w dębowych beczkach. Mieni się ciemną, rubinową barwą. Pachnie wiśnią, czereśnią, suszoną śliwką, mokrą ziemią, czarnym pieprzem i drewnem. W ustach dobrze zbudowane, wytrawne, ze średnią kwasowością, aksamitną, gładką taniną, wysokim alkoholem, nutami wiśni, czereśni, jeżyn, gorzkiej czekolady, octu balsamicznego i ziemistością. Finisz długi. Soczyste, krągłe, poważne wino do dłuższej kontemplacji. Ocena: **** (90/100 pkt). Cena: 29 EUR (125,50 PLN).

Podczas wizyty spodobało mi się przygotowanie i otwartość tutejszych pracowników – każdego gościa witają uśmiechem, na każde pytanie znajdują odpowiedź, każdego wina można spróbować – po prostu wchodząc z ulicy. Widząc ten poziom gościnności człowiek zaczyna rozumieć popularność miejsca i sukces jego właścicieli. Wina Madirazza nie dość, że reprezentują spójny styl i wysoką jakość, ale też świetnie oddają charakter tutejszego surowego, nadmorskiego terroir. Ja zaś z nastaniem chłodnych, jesiennych dni sięgnę po jedną z przywiezionych butelek, by jeszcze choć przez chwilę poczuć wspomnienia ciepłego, dalmatyńskiego lata.

Na Pelješac podróżowałem za swoje, zaś na miejscu degustowałem za darmo.